Графични страници
PDF файл
ePub

120

O

Forsitan has laudes, decantatumque parentis
Nomen, ad exemplum, fero fervabitis ævo.
Ad Salsillum Poetam Romanum ægrotantem.

SCA ZON T E S.
Musa gressum quæ volens trahis claudum,

Vulcanioque tarda gaudes incessu,
Nec fentis illud in loco minus gratum,
Quàm cùm decentes flava Dëiope suras
Alternat aureum ante Junonis leclum,

5 Adesdum et hæc s'is verba

pauca

Salsillo
Refer, Camæna nostra cur tantum est cordi,
Quamque ille magnis prætulit immeritò divis.
Hæc

ergo alumnus ille Londini Milto,
Diebus hisce qui suum linquens nidum
Polique tractum, (pessimus ubi ventorum,
Insanientis impotensque pulmonis
Pernix anhela sub Jove exercet flabra)
Venit feraces Itali foli ad glebas,
Visum superbâ cognitas urbes famâ

15
Virosque doctæque indolem juventutis,
Tibi
optat

idem hic fausta multa Salsille,
Habitumque fesso corpori penitùs sanum;
Cui nunc profunda bilis infestat renes,
Præcordiisque fixa damnosum fpirat.
Nec id pepercit impia quòd tu Romano
Tam cultus ore Lesbium condis melos.
O dulce divûm munus, O salus Hebes
Germana! Tuque Phæbe morborum terror

10

[ocr errors]

20

Py

25

30

Pythone cæso, five tu magis Pæan
Libenter audis, hic tuus facerdos est.
Querceta Fauni, vosque rore vinoso
Colles benigni, mitis Evandri sedes,
Siquid falubre vallibus frondet veftris,
Levamen ægro ferte certatim vati. .
Sic ille charis redditus rursùm Musis
Vicina dulci prata mulcebit cantu.
Ipse inter atros emirabitur lucos
Numa, ubi beatum degit otium æternum,
Suam reclivis semper AEgeriam spectans.
Tumidusque et ipse Tibris hinc delinitus
Spei favebit annuæ colonorum :
Nec in sepulchris ibit obsessum reges
Nimiùm finiftro laxus irruens loro :
Sed fræna melius temperabit undarum,
Adusque curvi falsa regna Portumni.

35

40

MA N.

M A N SU S. Joannes Baptista Mansus Marchio Villensis, vir ingenii lau

de, tum litterarum studio, nec non et bellica virtute apud Italos clarus in primis est. Ad quem Torquati Tafsi dialogus extat de Amicitia scriptus; erat enim Tasi amicissimus; ab quo etiam inter Campania principes celebratur, in illo poemale cui titulus Gerusalemme conquistata, lib. 20.

Fra cavalier magnanimi, è cortesi

Risplende il Manso--Is authorem Neapoli commorantem summâ benevolentia

prosecutus eft, multaque ei detulit humanitatis officia. Ad hunc itaque hofpes ille antequam ab ea urbe discederet, ut ne ingratum se ostenderet, hoc carmen misit. æc quoque Mansetuæ meditantur carmina laudi

Pierides, tibi Manse choro notiffime Phobi, Quandoquidem ille alium haud æquo est dignatus Post Galli cineres, et Mecænatis Hetrusci. (honore, Tu quoque, si noftræ tantum valet aura Camænæ, Victrices hederas inter, laurosque sedebis. 6 Te pridem magno felix concordia Tasso Junxit, et æternis inscripsit nomina chartis. Mox tibi dulciloquum non inscia Musa Marinum Tradidit, ille tuum dici se gaudet alumnum, Dum canit Assyrios divům prolixus amores; Mollis et Ausonias stupefecit carmine nymphas. Ille itidem moriens tibi soli debita vates Osla tibi soli, supremaque vota reliquit. Nec manes pietas tua chara fefellit amici, 15

Vi

H

[ocr errors]

20

Vidimus arridentem operoso ex ære poetam. (sant
Nec fatis hoc visum est in utrumque, et nec pia ces-
Officia in tumulo, cupis integros rapere Orco,
Quà potes, atque avidas Parcarum eludere leges:
Amborum genus, et varia sub forte peractam
Describis vitam, moresque, et dona Minervæ;
AEmulus illius Mycalen qui natus ad áltam
Rettulit AEolii vitam facundus Homeri.
Ergo ego te Cliûs et magni nomine Phæbi,
Manse pater, jubeo longum salvere per ævum

ævum 25
Mislus Hyperboreo juvenis peregrinus ab axe.
Nec tu longinquam bonus aspernabare Musam,
Quæ nuper gelidâ vix enutrita sub Arcto
Imprudens Italas ausa est volitare

per

urbes. Nos etiam in nostro modulantes flumine cygnos 30 Credimus obscuras noctis sensisse per umbras, Quà Thamesis late puris argenteus urnis Oceani glaucos perfundit gurgite crines. Quin et in has quondam pervenit Tityrus oras. Sed neque nos genus incultum, nec inutile Phæbo, Quà plaga septeno mundi sulcata Trione

36 Brumalem patitur longâ fub nocte Boöten. Nos etiam colimus Phæbum, nos munera Phæbo Flaventes fpicas, et lutea mala caniftris, Halantemque crocum (perhibet nisi vana vetuftas) Misimus, et lectas Druidum de gente choreas. 41 (Gens Druides antiqua sacris operata deoruń Heroum laudes imitandaque gefta canebant).

45

Hinc quoties festo cingunt altaria cantu
Delo in herbosâ Graiæ de more puellæ
Carminibus lætis memorant Corinëida Loxo,
Fatidicamque Upin, cum flavicomâ Hecaërge,
Nuda Caledonio variatas pectora fuco.
Fortunate senex, ergo quacunque per orbem
Torquati decus, et nomen celebrabitur ingens, 50
Claraque perpetui succrescet fama Marini,
Tu quoque in ora frequens venies plausumque vi-
Et parili carpes iter immortale volatu. (rorum,
Dicetur tum fponte tuos habitasse penates
Cynthius, et famulas venisse ad limina Musas: 55
At non sponte domum tamen idem, et regis adivit
Rura Pheretiadæ cælo fugitivus Apollo;
Ille licet magnum Alciden susceperat hospes ;
Tantùm ubi clamosos placuit vitare bubulcos,
Nobile mansueti cessit Chironis in antrum, 60
Irriguos inter faltus frondosaque tecta
Peneium prope rivum: ibi fæpe sub ilice nigrâ
Ad citharæ ftrepitum blandâ prece victus amici
Exilii duros lenibat voce labores.
Tum neque ripa fuo, barathro nec fixa fub imo 65
Saxa ftetere loco, nutat Trachinia rupes,
Nec sentit solitas, immania pondera, filvas,
Emotæque suis properant de collibus orni,
Mulcenturque novo maculosi carmine lynces.
Diis dilecte fenex, te Jupiter æquus oportet

70 Nascentem, et miti luftrarit lumine Phæbus,

At

1

« ПредишнаНапред »