Графични страници
PDF файл
ePub

HAE

[ocr errors]

Et tua fumabunt nostris altaria donis,

Solus et in fuperis tu mihi summus eris. Deme meos tandem, verùm nec deme furores,

Nescio cur, miser est suaviter omnis amans: 100 Tu modo da facilis, pofthæc mea fiqua futura est, Cuspis amaturos figat ut una duos. AEC ego mente olim lævâ, studioque supino

Nequitiæ posui vana trophæa meæ. Scilicet abreptum sic me malus impulit error, 105

Indocilisque ætas prava magistra fuit. Donec Socraticos umbrosa Academia rivos

Præbuit, admissum dedocuitque jugum. Protinus extinctis ex illo tempore flammis,

Cincta rigent multo pectora noftra gelu.
Unde suis frigus metuit puer ipse sagittis,
Et Diomedéam vim timet ipsa Venus.

In Proditionem Bombardicam.
UM simulin regem nuper satrapasque Britannos

Ausus es infandum perfide Fauxe nefas, Fallor? an et mitis voluisti ex parte videri,

Et pensare malâ cum pietate scelus? Scilicet hos alti missurus ad atria cæli,

5
Sulphureo curru fammivolisque rotis.
Qualiter ille feris caput inviolabile Parcis
Liquit lördanios turbine raptus agros.

In eandem.
ICCINE tentasti cælo donâsse läcobum
Quæ septemgemino Bellua monte lates?
X x 2

Ni

SICCINE tentafti cælo donâffe läcobum

Ni meliora tuum poterit dare munera numen,

Parce precor donis insidiosa tuis.
Ille quidem sine te consortia serus adivit

5
Astra, nec inferni pulveris usus ope.
Sic potiùs fædos in cælum pelle cucullos,
Et
quot

habet brutos Roma profana Deos, Namque hac aut aliâ nisi quemque adjuveris arte, Crede mihi cæli vix bene scandet iter.

In eandem.
URGATOREM animæ derisit läcobus ignem,

[ocr errors]

IO

Frenduit hoc trinâ monstrum Latiale coronâ,

Movit et horrificum cornua dena minax. Et nec inultus ait temnes mea facra Britanne,

5 Supplicium spretâ religione dabis. Et si stelligeras unquam penetraveris arces,

Non nisi per flammas triste patebit iter. O quàm funesto cecinisti proxima vero, Verbaque ponderibus vix caritura suis !

Tartareo sublime rotatus ab igni
Ibat ad æthereas umbra perusta plagas.

In eandem.
UEM modò Roma suis devoverat impia diris,

Et Styge damnârat Tænarioque finu,
Hunc vice mutatâ jam tollere gestit ad astra,

Et cupit ad superos evehere usque Deos.

10

Nam prope

Q

In

I

A

In inventorem Bombarda.
Apetionidem laudavit cæca vetustas,

Qui tulit ætheream solis ab axe facem;
At mihi major erit, qui lurida creditur arma,
Et trifidum fulmen surripuisse Jovi.

Ad Leonoram Romæ canentem.
NGELUS unicuique suus (sic credite gentes)

Obtigit æthereis ales ab ordinibus.
Quid mirum ? Leonora tibi fi gloria major,

Nam tua præsentem vox fonat ipsa Deum. Aut Deus, aut vacui certè mens tertia cæli

5 Per tua secretò guttura serpit agens ; Serpit agens, facilisqué docet mortalia corda

Sensim immortali assuescere posse sono.
Quòd ficuncta quidem Deusest, per cunctaque fusus,
In te unâ loquitur, cætera mutus habet.

Ad eandem.
LTERA Torquatum cepit Leonora poëtam,

Cujus ab insano cessit amore furens.
Ah miser ille tuo quantò feliciùs ævo

Perditus, et propter te Leonora foret! Et te Pieriâ fenfisset voce canentem

5 Aurea maternæ fila movere lyræ, Quamvis Dircæo torsisset lumina Pentheo

Sævior, aut totus desipuisset iners,
Tu tamen errantes cæcâ vertigine sensus
Voce eadem poteras composuisse tuâ ;

Et

IO

A

[ocr errors]

Credo

Et poteras ægro spirans sub corde quietem
Flexanimo cantu reftituifle fibi.

Ad eandem.
Redula quid liquidam Sirena Neapoli jactas,

Claraque Parthenopes fana Achelöiados,
Littorcamque tuâ defunctam Naiada ripâ

Corpora Chalcidico facra dedisse rogo?
Illa quidem vivitque, et amænâ Tibridis undâ 5

Mutavit rauci murmura Pausilipi.
Illic Romulidûm ftudiis ornata secundis,
Atque homines cantu detinet atque Deos.

+ Apologus de Rustico et Hero.
Uficus ex malo sapidissima poma quotannis

Legit, et urbano lecta dedit Domino: Hinc incredibili fructûs dulcedine captus

Malum ipsam in proprias transtulit areolas. Hactenus illa ferax, fed longo debilis ævo, 5

Mota solo assueto, protenùs aret iners. Quod tandem ut patuit Domino, fpe lusus inani,

Damnavit celeres in fua damna manus. Atque ait, heu quantò satius fuit illa Coloni

(Parva licet) grato dona tulisse animo! Possem ego avaritiam frænare, gulamque voracem: Nunc periere mihi et fætus et ipse parens.

Elegiarum Finis.
+ Added in the Edit. of 1673.

R

10

SY L

SYL VARUM LIBER.

Anno Ætatis 16.

PA

5

In obitum || Procancellarii medici.
ARERE fati discite legibus,

Manusque Parcæ jam date supplices,
Qui pendulum telluris orbem

läpeti colitis nepotes.
Vos fi relicto mors vaga Tænaro
Semel vocârit flebilis, heu moræ
Tentantur incassùm dolique;

Per tenebras Stygis ire certum eft.
Si destinatam pellere dextera
Mortem valeret, non ferus Hercules
Nesli venenatus cruore

AEmathiâ jacuisset Oetâ.
Nec fraude turpi Palladis invidiæ
Vidisset occisum Ilion Hectora, aut
Quem larva Pelidis peremit

Ense Locro, Jove lacrymante.

10

15

|| Dr. John Goslyn, Master of Caius college, and the King's Professor of physic, who died when he was a second time Vice-Chancellor in October 1626. So that the date of Milton's age is wrong.

« ПредишнаНапред »