Графични страници
PDF файл
ePub

19 And am no more worthy to be called thy son: make me as one of thy hired servants.

20 And he arose, and came to his father. But when he was yet a great way off, his father saw him, and had compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him.

21 And the son said unto him, Father, I have sinned against heaven, and in thy sight, and am no more worthy to be called thy son.

22 But the father said to his servants, Bring forth the best robe, and put it on him; and put a ring on his hand, and shoes on his feet:

23 And bring hither the fatted calf, and kill it; and let us eat, and be merry:

24 For this my son was dead, and is alive again; he was lost, and is found. And they began to be merry.

25 Now his elder son was in the field : and as he came and drew nigh to the house, he heard music and dancing

26 And he called one of the servants, and asked what these things meant.

27 And he said unto him, Thy brother is come; and thy father hath killed the fatted calf, because he hath received him safe and sound.

28 And he was angry, and would not go in : therefore came his father out, and intreated him.

29 And he answering said to his father, Lo, these many years do I serve thee, neither transgressed I at

any time thy commandment: and yet thou never gavest me a kid, that I might make perry with my

friends;

து முதல் நான உமமுடையகுமாரனென றழைக கப்படுவதற்கு அபாத்திரனாயிருக்கிறேன. உமமுடைய கூ லிக்காரரிலொருவனைப்போல எனனை வைத்துக்கொள்ளு மெனறுசொலலவேணடுமெனறு எணணி, உய எழுந்து புறப்பட்டுத்தன தகப்பனிடத்துக்குப்போ ன . அப்பொழுது அவன தூரமாயிருககையில் தகப்பன அவனைக் கண்டு, உருக்கமாயிரங்கி ஓடிவந்து, அவனுடை யகழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு அவனை முத்தம் செய்தான. உக குமாரன அவனைநோககி, தகப்பனே, தேவனுக ம உமககும விரோதமாயபபாவஞசெயதேன இதுமுத ல உமமுடையகுமாரனெனறு அழைக்கப்படுவதற்கு நான பாததிரனல்லவென றுசொனனபொழுது,

உஉ தகபபன தன வேலைக்காரரைநோககி, நீங்கள (போய) முககியமான வஸ்தி) ததைககொணடுவநது இவ னுக்குடுத்தி இவனுடையகைக்கு மோதிர ததையுஙகால்க ககுப்பாத் இரட்சைகளையுங்கொடுதது, உங பினபு கொழுத்த கனறைக்கொண்டுவந்தடித்துச சமையுங்கள். உச எனகுமார

கிய இவன மரிததான. மறுபடியும் உயிரோடிருக்கிறான. இவனகாணாமறபோனான. இப்பொழு துகாணப்பட்டான, ஆகையால் நாமபொசித்து, மகிழச சியாயிருக்கக்கடவோமென்றான. அநதபபடியவர்கள சந தோஷப்படத்தொடங்கனார்கள.

உரு அவனுடைய மூத் தகுமாரனவயலிலிருந்தான. அவ ன திருமபிவீட்டுககுசசமீபமாயவநதபொழுது, கீதவாததி யததையும நடனககளிப்பையும் கேட்டு,

உசு வேலைக்காரரிலொருவனையழைத்து, இதெனனவெ னறுவிசாரித தான.

உஎ வேலைக்காரன அவனைநோக்கி, உனசகோதரன வநதான. உன தகபபன அவனைசசுகததோடே திருமபப் பெறறுககொணடபடியினாலே கொழுததகனறையடி பித தானெனறான்.

உஅ அபபொழுது அவனகோபம் அடைந்து, உளளே போக மனசிலலாதிருநதான. ஆதலால் தகப்பன வெளியே வந்து, அவனைமிகவு மவேணடிககொணட்ழைத்தான.

உக அவன தகப்பனுக்குப் பிரதியுத்தரமாகச் சொன னது, இவவளவுவருஷம நான உமக கூழியஞசெயது, உம து கற்பனையை ஒருக்காலும் மீறி நடக்கவில்லை. அப்படியிரு ததும், நான என சிநேகிதரோடேமகிழ்ச்சியாயிருககு மபு டிக்கு, ஒருக்காலும் நீர் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எனக்குக

30 But as soon as this thy son was come, which hath devoured thy living with harlots, thou hast killed for him the fatted calf.

31 And he said unto him, Son, thou art ever with me, and all that I have is thine.

32 It was meet that we should make

merry, and be glad; for this thy brother was dead, and, is alive again ; and was lost, and is found.

CHAPTER XVI.

1 The parable of the unjust steward. 14 Christ

reproveth the hypocrisy of the covetous Pharisees. 19 The rich glutton, and Lazarus the beggar.

And he said also unto his disciples, There was a certain rich man, which had a steward ; and the same was accused unto him that he had wasted his goods.

2 And he called him, and said unto him, How is it that I hear this of thee? give an account of thy stewardship; for thou mayest be no longer steward.

3 Then the steward said within himself, What shall I do? for my lord taketh away from me the stewardship: I cannot dig; to beg I am ashamed.

4 I am resolved what to do, that, when I am put out of the stewardship, they may receive me into their houses.

5 So he called every one of his lord's debtors unto him, and said unto the first, How much owest thou unto my lord ?

6 And he said, An hundred measures of oil. And he said unto him, Take thy bill, and sit down quickly, and write fifty.

உமமுடைய பொருள்களைவேசிகளோடே பட்சித்த

மாரனாகிய இவனவநதபொழுது, கொழுத்த கன வனுக்காக அடிப்பி

ரென றன. நக அதற்குத் தகப்பனசொனனது, மசனே, நீயெப் பொழுதும எனனோடிருக்கிறாய, அலலாமலும எனக்குண டானயாவும் உன னுடையவைகளாயிருககினறன்.

உனசகோதரனாகிய இவனமரிததான். மறுபடியும உயிரோடிருக கிறான. காணாமற்போனான். (இப்பொழுது )

ஆன படியினாலே நாம மகிழ்ச்சியாகிக களிப்படையவேண்டுமேயென றுசொனனானெனறார்.

கஉ

காணபபடடான.

யசு, அதிகாரம். [(க) அநீதியுள்ள உக்கிராணக்காரனை உவமையாகச்சொ னனது. (யச) பரிசேயருடைய பொருளாசையையும வஞ சனையையுஙகடிந்தது. (யசு) ஐசுவரியவானையும எளியவ னையும உவமையாகசசொனனது.) அனறியும அவர்தமமுடைய சீஷரோடு சொனன தாவது, ஐசுவரியமுள்ள மனிதனுக்கு ஒரு உக்கிராணக்காரனிருந தான. அவன எசமா னுடைய ஆஸ்திகளை அழிக்கிறதாக அவனுககறிவித்தார்கள.

உ அபபொழுது எசமான அவனையழைதது உன்னைக்கு றித்து நான இப்படிக் கேள்விப்

டிருக்கிறேன . நீயின்பே ல உக்கிராணககாரனாபிருக்கக்கூடாது. ஆகையால உன ககிராணக்கணககைககொடு என்றான. ந அபபொழுது உக்கிராணக்காரன தனக்குளளேயெ ணணிககொணடதாவது, என எசமான உக்கிராணவிசா ரிபபைபெனனிலிருந்து எடுததுககொளளுகிற டியினாலே, எனன செய்யலாம் (நிலங) குததுகிறதற்குப் பெலனலலை. இரககவெட்கமாயிருக்கினறது.

ச உக்கிராணவிசாரிபபைவிட்டுத் தள்ளப்படுமபொழு து, என்னை ததஙகள வீடுகளிறசேர்ததுககொளளுகிற தற்கா ன (சிநேகிதர்க) ளுணடாகும் படிக்குச சய்யவேண்டியவ கைதெரியவந்ததெனறெணணி,

ரு தன எசமானிடத்திறகடன்பட்டவர்களை ஒருவ ருவனாக அழைத்து, முதலாவதுவநதவனைநோக்கி, நீயென எசமானிடத்திறபட்ட கடன எவ்வளவு என்றான். அதற கவன, நூறு தடம எணணெயயென்றான.

சு அபபொழுது உக்கிராணக்காரன அவனை நோக்கி,

Then said he to another, And how much owest thou ? And he said, An hundred measures of wheat. And he said unto him, Take thy bill, and write fourscore.

8 And the lord commended the unjust steward, because he had done wisely : for the children of this world are in their generation wiser than the children of light.

9 And I say unto you, Make to yourselves friends of the mammon of unrighteousness; that, when ye fail, they may receive you into everlasting habitations.

10 He that is faithful in that which is least is faithful also in much : and he that is unjust in the least is unjust also in much.

11 If therefore ye have not been faithful in the unrighteous mammon, who will commit to your trust the true riches ?

12 And if ye have not been faithful in that which is another man's, who shall give you that which is your own ?

13 | No servant can serve two masters : for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon.

14 And the Pharisees also, who were covetous, heard all these things: and they derided him.

15 And he said unto them, Ye are they which justify yourselves before men; but God knoweth your hearts : for that which is highly esteemed among men is abomination in the sight of God.

16 The Law and the Prophets were until John: since that time the kingdom of God is preached, and every man presseth into it.

17 And it is easier for heaven and earth to pass, than one tittle of the law to fail.

« ПредишнаНапред »