Графични страници
PDF файл
ePub

For “where our treasure is, there will our hearts be also." (Matt. vi. 21.) Therefore we must forget “those things which are behind, and reaching forth unto those things which are before, press towards the mark, for the prize of the high calling of God in Christ Jesus.” (Phil. ii. 13, 14.)

Thirdly, An assent unto this truth is necessary to encourage us to take up the cross of Christ, and to support us under it, willingly and cheerfully to undergo the afflictions and tribulations of this life, reckoning with the apostle, “that the sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which shall be revealed in us :” (Rom. vii. 18.) and knowing that“ our light aftliction, which is but for a monient, worketh for us a far more exceeding and eternal weight of glory.” (2 Cor. iv. 17.) And this knowledge is not to be obtained, this comfort is not to be expected, except "we look not at the things which are seen, but at the things which are not seen; for the things which are seen are temporal, but the things which are not seen are eterual.” (Ibid. 18.)

And now having thus shewed the propriety, prored the verity, and declared the necessity, of this Article, we may fully instruct every Christian how to express his belief in the last object of his faith, which he may most fitly thus pronounce: I do fully and freely assent unto this, as unto a most necessary and infallible truth, that the unjust after their resurrection and condemnation shall be tormented for their sins, in hell, and shall be so continued in torments for ever, as neither the jus. tice of God shall ever cease to inflict them, nor the persons of the wicked cease to subsist and suffer them : and that the just after their resurrection and absolution shall as the blessed of the Father obtain the inheritance, and as the servants of God enter into their Master's joy, freed from all possibility of death, sin, and sorrow, filled with all conceivable and inconceivable fulness of happiness, confirmed in an absolute security of an eternal enjoyment, and so they shall continue with God and with the Lamb for evermore. And thus I believe THE LIFE EVERLASTING.

END OF THE EXPOSITION OF

THE CREED.

APPENDIX.

SYMBOLUM S. IRENAI.

Ea. 1. i. c. 10. adυ, Heres. “Η μεν γαρ 'Εκκλησία, καίπερ καθ' όλης της οικουμένης έως περάτων της γής διεσπαρμένη, παρά τε των αποστόλων και των εκείνων μαθητών προσλαβούσα την Εις ένα θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, τον πεποιηκότα τον ουρανον και την γήν και τας θαλάσσας και πάντα τα εν αυτοίς πίστιν. Και εις ένα Χριστόν Ιησούν, τον Υιον του θεού, τον σαρκωθέντα υπέρ της ημετέρας σωτηρίας. Και εις Πνεύμα "Αγιον, το δια των προφητών κεκηρυχος τας οικονομίας, και τας ελεύσεις, και την εκ παρθένου γέννησιν, και το πάθος, και την έγερσιν εκ νεκρών, και την ένσαρκον εις τους ουρανούς ανάληψιν του ηγαπημένου Χριστού Ιησού του Κυρίου ημών, και την εκ των ουρανών έν τη δόξη του Πατρός παρουσίας αυτού, επί το ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα, και αναστήσαι πάσαν σάρκα πάσης ανθρωπότητος, ίνα Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, και θεώ, και Σωτήρι, και Βασιλεί, κατά την ευδοκίαν του Πατρός του αοράτου, πάν γόνυ κάμψη επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, και πάσα γλώσσα εξομολογήσεται αυτή, και κρίσιν δικαίαν εν τοις πάσι ποιήσηται τα μεν πνευματικά της πονηρίας, και αγγέλους παραβεβηκότας και εν αποστασία γεγονότας, και τους ασεβείς και αδίκους και ανόμους και βλασφήμους των ανθρώπων, εις το αιώνιον το πυρ πέμψη τοίς δε δικαίοις και οσίοις και τας εντολάς αυτού τετηρηκόσι και εν τη αγάπη αυτού διαμεμενηκόσι, τοις μεν απ' αρχής, τοίς δε εκ μετανοίας, ζωήν χαρισάμενος, αφθαρσίαν δωρήσηται, και δόξαν αιωνίαν περιποιήση.

SYMBOLA TERTULLIANI.

Ex lib. de Virg. veland, c. 1. Regula quidem fidei una omnino est, sola immobilis et irreformabilis, credendi scilicet,

In unicum Deum omnipotentem, mundi conditorem : Et Filium ejus Jesum Christum, natum ex Virgine Maria, crucifixum sub Pontio Pilato, tertia die resuscitatum a mortuis, receptum in cælis, sedentem nunc ad dexteram Patris, venturum judicare vivos et mortuos, per carnis etiam resurrectionem. .

Er lib. de Præscript. adv. Hæretic. c. 13. Regula est autem fidei, ut jam hinc quid credamus profiteamur, illa scilicet qua creditur,

Unum omnino Deum esse, nec alium præter mundi conditorem, qui universa de nihilo produxerit, per Verbum suum primo omnium emissum : Id Verbum Filium ejus appellatum, in nomine Dei varie visum Patriarchis, in Prophetis semper auditum, postremo delatum ex Spiritu Dei Patris et virtute in Virginem Mariam, carnem factum in utero ejus, et ex ea natum hominem et esse Jesum Christum ; exinde prædicasse novam legem et novam promissionem regni cælorum, virtutes fecisse; fixum cruci; tertia die resurrexisse; in cælos ereptum sedere ad dexteram Patris ; misisse vicariam vim Spiritus Sancti qui credentes agat; venturum cum claritate, ad sumendos sancios in vitæ æternæ et promissorum cælestium fructum, et ad profanos judicandos igni perpetuo, facta utriusque partis resuscitatione cum carnis resurrectione.

Er lib. adv. Praxean, c. 2. Nos et semper, et nunc magis ut instructiores per Paracletum deductorem sc. omnis veritatis,

Unicum quidem Deum credimus : Sub hac tamen dispensatione, quam olkovoulav dicimus, ut unici Dei sit et Filius Sermo ipsius, qui ex ipso processerit, per quem omnia facta sunt, et sine

quo factum est nihil; hunc missum a Patre in Virginem, et ex ea natum hominem et Deum, filium hominis et Filium Dei, et cognominatum Jesum Christum; hunc passum, hunc mortuum et sepultum secundum Scripturas, et resuscitatum a Patre, et in cælos resumptum, sedere ad dexteram Patris, venturum judicare vivos et mortuos; qui exinde miserit secundum promissionem suam a Patre Spiritum Sanctum Paracletum, sanctificatorem fidei eorum, qui credunt in Patrem et Filium et Spiritum Sanctum.

SYMBOLUM ORIGENIS.

Er Proæm. Op. Tapi úpxūv, interprete Rufino. Species vero eorum, quæ per prædicationem apostolicam manifeste traduntur, istæ sunt:

Primo, quod unus Deus est, qui omnia creavit atque composuit, quique ex nullus fecit esse universa, Deus a prima creatura et conditione mundi omnium justorum, Deus Adam, Abel, Seth, Enos, Enoch, Noe, Sem, Abraham, Isaac, Jacob, xii. Patriarcharum, Moysis, et Prophetarum : Et quod hic Deus in novissimis diebus, sicut per prophetas suos ante promiserat, misit Dominum nostrum Jesum Christum, primo quidem vocaturum Israel, secundo vero Gentes post perfidiam populi Israel. Hic Deus justus et bonus, Pater Domini nostri Jesu Christi, legem et prophetas et evangelia ipse dedit, qui et apostolorum Deus est et veteris et novi Testamenti. Tum deinde quia Jesus Christus ipse qui venit, ante omnem creaturam natus ex Patre est. Qui, cum in omnium conditione Patri ministrasset (per ipsum enim omnia facta sunt), novissimis temporibus seipsum exinaniens homo factus est; incarntaus est cum Deus esset, et homo mansit quod Deus erat. Corpus assumpsit nostro corpori simile, eo solo differens quod natum ex Virgine de Spiritu Sancto est. Et quoniam hic Jesus Christus natus et passus est in veritate et non per imaginem, communi hac morte vere mortuus est: vere enim a mortuis resurrexit, et post resurrectionem conversatus cum discipulis suis assumptus est. Tum deinde honore ac dignitate Patri ac Filio sociatum tradiderunt Spiritum Sanctum. In hoc non jam manifeste discernitur, utrum natus an innatus. Sed inquirenda jam ista pro viribus sunt de sacra Scriptura et sagaci perquisitione investiganda. Sane quod iste Spiritus Sanctus unumquemque sanctorum vel prophetarum vel apostolorum inspiravit, et non alius spiritus in veteribus, aliud vero in his qui in adventu Christi inspirati sunt, manifestissime in ecclesiis prædicatur. Post hæc jam quod anima substantiam vitamque habens propriam, cum ex hoc mundo discesserit, et pro suis meritis dispensabit, sive vitæ æternæ ac beatitudinis hæreditate potitura, si hoc ei sua gesta præstiterint; sive igne æterno ac suppliciis mancipanda, si in hoc eam scelerum culpa detorserit : sed et quia erit tempus resurrectionis mortuorum, cum corpus hoc, quod in corruptione seminatur surget in incorruptione ; et quod seminatur in ignominia, surget in gloria. Est et illud definitum in ecclesiastica prædicatione, omnem animam rationabilem esse liberi arbitrii : &c.

SYMBOLUM FIDEI NICÆNUM.

Ex Concil. Gen., ed. Binii. Promulgated by the First General Council, held under Sylvester at

Nicæa in Bithynia, A. D. 325, attended by 318 Bishops. Πιστεύομεν εις ένα θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, πάντων ορατών τε και αοράτων ποιητήν. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Yίον του θεού, γεννηθέντα εκ του Πατρός μονογενή, τουτέστιν, εκ της ουσίας του Πατρός θεόν εκ θεού, φως εκ φωτός, θεόν αληθινον εκ θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα ομοούσιον τω Πατρί δι' ού τα πάντα εγένετο, τά τε εν τω ουρανό και τα επί της γής τον δι' ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα, και σαρκωθέντα, 2 και ενανθρωπήσαντα παθόντα, και αναστάντα τη τρίτη ημέρα, 8 και ανελθόντα εις τους ουρανούς και έρχόμενον πάλιν κρίναι ζώντας και νεκρούς. Και εις το Πνεύμα το "Αγιον. Τους δε λέγοντας, ήν ποτέ ότε ουκ ήν, και πριν γεννητηναι ουκ ήν, και ότι εξ ουκ όντων εγένετο, ή εξ ετέρας υποστάσεως ή ουσίας φάσκοντας είναι, ή κτιστόν, ή αλλοίωτον, ή τρεπτόν, τον Υιόν του θεού, τούτους αναθεματίζει η καθολική και αποστολική Εκκλησία.

1 įv TH 7m. Socrat. Hist. Eccles. I. i. c. 8.

2 Deest nai. Ibid.

SYMBOLLY EUSEBII CESARIENSIS.

Ex Socrat. Hist. Eccles. I. i. c. 8. Πιστεύομεν εις ένα θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, τον των απάντων ορατών τε και αοράτων ποιητών. Και εις ένα Κύριον Ιησουν Χριστόν, τον του θεού Λόγον, θεον εκ θεου, φως εκ φωτός, ζωην εκ ζωής, Υιον μονογενή, προτότοκον πάσης κτίσεως, προ πάντων των αιώνων και του θεού Πατρός γεγεννημένον α' ου και εγένετο τα πάντα τον δια την ημετέραν σωτηρίαν σαρκωθέντα, και εν τοις ανθρώπους πολτευσάμενον και παθόντα, και αναστάντα τη τρίτη ημέρα και ανελθόντα προς τον Πατέρα, και ήξοντα πάλιν έν τόξη κρίναι ζώντας και νεκρούς. Πιστεύομεν και εις εν Πνεύμα "Αγιον. Τούτων έκαστον είναι και υπάρχειν πιστεύοντες, Πατέρα αληθώς Πατέρα, και Υιον αληθώς Υιόν, και Πνεύμα "Αγιον αληθώς “Αγιον Πνεύμα καθώς και Κύριος ημών, αποστέλλων εις το κήρυγμα τους εαυτού κρατάς, είπε: Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγιου Πνεύματος και

SYMBOLCU S. CYRILLI HIEROSOLYMITANI.

E: Tractat. de Catech. ercerpt. Πιστεύω εις ένα θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων ποιητών. Και είς ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων θεον αληθινον, δι' ου τα πάντα εγένετο σαρκωθέντα, και ενανθρωπήσαντα' σταυρωθέντα, και ταφέντα και αναστάντα εκ νεκρών τη τρίτη ημέρα, και ανελθόντα εις τους ουρανούς, και καθίσαντα εκ δεξιών του Πατρός και έργόμενον κρίναι ζωντας και νεκρούς. Και εις έν "Αγιον Πνεύμα το Παράκλητον, το λαλήσαν δια των προφητών. Και εις μίαν αγίαν καθολικής Εκκλησίαν, και σαρκός ανάστασιν, και εις ζωήν αιώνιον.

3 + ουκ ήν πριν γεννηθήναι, ή έξ. Ιbid.
• Η τεεστον, ή αλλοίωτον. Sacrat. Ηist. Eccles. 1. i. c. 8.

και αποστολική του Θεού εκκλησία. Ιbid. This Creed, given in at the First Nicene Council, together with some further arguments of its professor, caused some alteration in the Creed promulgated by that Synod.

« ПредишнаНапред »