Графични страници
PDF файл
ePub

Uratus.

'Αξων αιέν άρρεν έχει δ' ατάλαντον απάντη
Μεσσηγυς γαίαν περί δ' ουρανός αυτόν αγινά.
Καί μιν παραίνεσι δύο πόλοι αμφοτέρωθεν.
'Αλλ' ο μεν εκ επίοπτος, όδ' άπίος έκ βορέας,
Υψόθεν ωκεανοίo. δύο δέ μιν αμφίς έχεσαι
"Αρκτοι, άμα τροχόωσι το δη καλέονται άμαξι.
"Αι δήτοι κεφαλας μεν επ' έξύ ας αιέν έχεσιν
'Αλλήλων, αιεί δε κατωμάδιαι φορεoνται,
"Εμπαλιν εις ώμες τετραμμέναι ει ετεον δή,
Κρήτηθεν κείνοι δε Διός μεγάλα ιότητα
Ουρανόν είσανέβησαν, ο μιν τότε κερίζονται
Δίκτώ εν ενώδει όρεος χεδόν Ιδαίοιο,
'Αντρο εγκατέθεντο, και έτρεφον εις ενιαυτόν,
Δικταίοι Κόρητες, ότε Κρόνον εψεύδοντο.
Οι την μεν Κυνόσαραν επίκλησιν καλέσι.
Την δ' ετέρην, Ελίκην. Ελίκη γε μεν άνδρες Αχαίοι

[ocr errors][ocr errors]

Sed tenet aequali libratas pondere terras;
Quem circum magno volvit se turbine coelum.
Extremusque adeo duplici de cardine vertex
Dicitur elle Polus, quorum hic non cernitur, ille
Ad Borearm, Oceani fupra faftigia tendit:
Quem cingunt Ursae celebres cognomine Plaustri,
Quas nostri septem soliti vocare Triones
Alterius caput alterius flammantia terga
Afpicit, inque vicem pronas rapit orbis in ipfos
Conversas humeros. Creta, si credere fas est,
Ad coeli nitidas arces venere reli&ta :
Iupiter hoc voluit, quem fub bene olentibus herbis
Ludentem Diēti grati poluere sub antro,
Idaeum ad montem, totumque aluere per annum,
Saturnum fallunt dum Dictaei Corybantes.
Ex his altera apud Graios Cynosura vocatur,

I Alte.

Uratus.

11

Ειν αλέ τεκμαίρονται να χρη νήας αγινών.
Τη δ' άρα Φοίνικες πίσoνοι περόωσι θάλασσαν.
Αλλ' η μεν καθαρή, και επιφράσσαοθαι έτοιμη,
Πολλή φαινομένη Ελίκη πρώτης από νυκτός
Η δ' ετέρη, ολίγη μεν, αταρ ναύτησιν αμείων
Μειοτέρη γαρ πάσα περισρέφεται σροφάλιγγι,
Τη και Σιδόνιοι ιθύντατα ναντίλλονται,
Τας δε δι' αμφοτέρας, οΐη ποταμοίο απορρώξ,
Ειλείται, μέγα θαύμα, δρείκων περί τ' αμφί τ’ ευγως
Μυρίος αι δάρα οι σπίρης εκάτερθε φύονται
"Αρκτοι, κυανέα πεφυλαγμέναι ωκεανοίο.
'Αυταρ όγ' άλλην μέν νεάτη αποτέμνεται ουρή
"Αλλην δε σπείρα περιτέμνεται. και μέν οι αρκη
Ουρη πως κεφαλήν “Ελίκης αναπαύεται 'Αρκτα.
Σπείρα δ' εν Κυνόσαρα κάρη έχει η δε κατ' αυτην
“Ειλάτι κεφαλήν, και οι ποδος έρχεται άχρις.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

Altera dicitur ése Helice, quae monstrat Achivis
In Pelago navis quo fit vertenda; sed illa
Se fidunt duce nocturna Phoenices in alto.
Sed prior 'illa magis ftellis diftin&ta refulget,
Et late prima confeftim nofte videtur.
Haec vero parva eft; fed nautis ufus in hac est:
Nam cursu interiore brevi convertitur orbe,
Signaque Sidoniis monstrat certiflima nautis.
Has inter, veluti rapido cum gurgite flumen,
Torvu' Draco ferpit, fubter superaque revolvens
Sefe, conficien que hnus e corpore flexos,
Quos cani tangunt immunes gurgitis Arétoi.
Verum haec extremae circumdatur agmine caudae,
Qua fpirae finus eft, involvitur altera coelo.
Nempe Helice extremae circumdatur agmine caudae,
Qua fpirae finus eft, caput eft Cynoiuridos Urlae:

Quae

Aratus.

*Εκ δ' αύτις παλίνoρσος ανατρέχει" ο μεν εκείνη
Oιόθεν, ουδ' οιος κεφαλή επιλάμπεται ασής:
Αλλα δύο κροτάφοις, δύο δ' όμμασιν, εις δ' υπένερθει
'Εχατιών επέχει γέννoς δεινοίο πελώρα.
Λοξον δ' έσι κάρη νεύοντι δε πάμπαν έoικεν
"Αρκην εις Ελίκης ουρήν. μάλα δ' εςι κατ' i90
Και σόμα και κροτάφοιο τα δεξι νειίτω ουρή.
Κένη πε κεφαλή τη νύχεται, ήχί παρ' άκρος
Μίσγονται δύσιές τε και αντολοι αλλήλησι.

Quae tamen usque pedes fummo illum a vertice tan

git.
Retrogrado hic iterum cursu convertitur anguisa
Huic non una modo caput ornans stella relucet, .
Verum tempora sunt duplici fulgore notata,
E trucibusque oculis duo fervida lumina flagrant,
Atque uno mentum radianti fidere lucet :
Obstipum caput, et tereti cervice reflexum,
Obtutum in caudam maioris figere dicas.
Oppofita extremae capitis sunt dextera' caudae.
Hoc caput hic paulum lese, subitoque recondit,
Ortus ubi, atque obitus partem admifcentur in unam.

Dp

D p p i a n u s.

Oppianus.

.,

Die Lebensfeit dieses Dichters feßt man am wahrscheints lichften in das zweite Jahrhundert nach C.G. Sein Ges burtsort war entweder Storylus oder Anazarbus in Cilicien. Er wählte die dreifache Art der Jagd, den Vogelfang, den Fischfang, und die Jagd der vierfüßigen Thiere zum Inhal: te von drei Gedichten, deren jedes aus fünf Büchern bestand. Das erste dieser Gedichte ist verloren gegangen; das zweite ist noch ganz vorhanden; und an dem dritten, woraus die folgende Stelle genommen ift, fehlt das fünfte Buch. Vielleicht aber sind diese beiden noch übrigen Lehrgedichte von zwei verschiedenen Verfaffern gleiches Namens. beiden, vornehmlich aber in dem erstern, fehlt es nicht an poetischen Bildern und glücklichen Schilderungen; auch mischt er oft moralischen Unterricht und allgemeine Betrach. tung in seinen Vortrag. Von der Art ist der Anfang des ziveiten Buchs der balieutika, worin die Schwache menfche licher Unternehmungen ohne den Beistand der Gottheit sebr gut geschildert wird.

CYNEGET: L. I. v. 1. ff._

[ocr errors]

Τριχθάδιην θήρων θεόςώπασεν ανθρώποισιν
Ηερίην, χθονίην τε, και είναλίην έρατεινήν.
Αλλ' εκ ίσος αεθλος. επει πόθεν έσα τέτυκται,
Ιχθην απαίροντα βυθών απομηρύσαθαι.
Και τανκες όρνιθας απ' αέρος ειρύσαθαι,
Η θηρσί φονίοισιν εν έρησι δημιάαθαι;
Οι μεν άρ' εδ' αλιε, και εκ έτος εξευτήρι,
Αγρή νόσφι πόνοιο' πόνω δ' άμα τέρψις όπηδά,
Μένη και πόνος ούτις αναίμακτοι δε πέλονται.
"Ητοι ο μεν πέτρησιν εφήμενος αγχιάλοισι
Γυραλέοις δονάκεσσι, και αγκίρροισι δαφοινούς
"Ατρομος, απαλιεύς επεδήσατω δαίδαλον ιχθύν,
Τερπολη δ' ότε χαλκόν υπες γηνύεσσι τορήσας

ψε

Oppianus.

Ψψι μάλα θρώσκοντα βυθών υπέρ απαίροντα
Εινάλιον φορέησι δι' ήέρος ορχηςήρα.
Ναι μην ξευτήρι πόνος γλυκύς, ή γαρ επ' άγρην
Όνκ άος ο δρεπάνην, και χάλκεα δώρα φέρονται
'Αλλ' αυτούς επί δρυμα συνέμπορος έσπετο κίκρος
Και δολιχαι θύμιγγες, υγρός τε μελίχροος ιξός,
Οι τε δι' ήερίην δόνακες πατένσιν άταρτόν.
Τίς τάδε τολμήσειεν αείδεν ισοτάλατα;
Η βασιλη λέοντι τίς αιετόν αντιβάλoιτο;
I& Πορδαλίων τε τίς αν μύραιναν είσκοι; και
*Η θώας κίκροις, ή ξινοκέρωτας έχίνοις;
"Η λάρον αίγαγροις, ή κήτεα πάντ' ελέφαντι;
Θηρητήρε λύκες όλεσαν, θύννες δ' αλιες
'Αγρευτήρες είς, τρήρωνας έλoν δονακήες:
"Αρκτον έπακτήρες, και μορμύρων ασπαλιες
Τίγριν δ' ιππήες, και τριγλίδας ιχθυβολίες
Κάπρον ιχνευτήρες, και αηδόνας εξευτήρες.
'Αλλα συ μοι Νηρεύ, και δαίμονες αμφιτρίτης,
Ήδε φιλορνίθων Δρυάδων χορός πλήκoιτε.
Δη γαρ επιρροφάδην με φίλαι καλέεσιν αοιδαί.
Δαίμοσι θηροφόνοισι παλίντροπος έρχομαίσων.
Πρώτα μεν αιζοί μή μοι μάλα πίονες ετων.
Η γάρ τε σκοπέλοισι θορείν μεγ' υπέροχον ίππων
Χρειω αναγκαίη χρει» δ' άρα τα φρον άλεθαι.
Δηθάκι δ' εν δρυμοίσιν ανάγκη θήρα δίεσθαι, ,
“Ως κεν ελαφρίζοντα και ευφόρτοις μελέεσσιν.
Τα μη πιαλέοι θήρης επί μώλoν τoιεν
Μηδέ τι λετταλέοι, και γαρ ποτε δημήσαθαι
Θηρσίν ένυαλίοις χρεια πολυαγγέα φώτα
Τενεκά μοι δέμας ωδε κερασσάμενοι φοιτώντων"
Αμφότερον κραιτιόν τον θεον, θεναρόν τε μάχεθαι.
Και δ' άρα δεξιτερή μεν επικραδινoιεν άκοντας
'Αμφιδύμες ταναές: δρεπάνην δ' επί μεσσόθι ζώνης.
Και γαρ και θήρεσσι πικρόν πόνον εντύνοιντο,

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

6 Και

« ПредишнаНапред »