Графични страници
PDF файл
ePub

Aurea quæ

Nos quoque lucus habet vicinâ confitus ulmo,
Atque suburbani nobilis umbra loci.

50 Sæpius hic blandas spirantia sidera flammas

Virgineos videas præteriisle choros.
Ah quoties dignæ stupui miracula formæ

Quæ possit senium vel reparare Jovis !
Ah quoties vidi superantia lumina gemmas, 55

Atque faces quotquot volvit uterque polus ; Collaque bis vivi Pelopis quæ brachia vincant, Quæque fluit

puro

nectare tincta via, Et decus eximium frontis, tremulosque capillos, fallax retia tendit Amor;

60 Pellacesque genas, ad quos hyacinthina sordet

Purpura, et ipse tui floris, Adoni, rubor! Cedite laudatæ toties Heroides olim,

Et quæcunque vagum cepit amica Jovem. Cedite Achæmeniæ turritâ fronte puellæ, 65 Et

quot Sufa colunt, Memnoniamque Ninon. Vos etiam Danaæ fafces submittite Nymphæ,

Et vos Iliacæ, Romuleæque nurus.
Nec Pompeianas Terpëia Musa columnas
Jactet, et Ausoniis plena theatra stolis.

70 Gloria Virginibus debetur prima Britannis,

Extera fat tibi fit fæmina posse fequi. Tuque urbs Dardaniis Londinum structa colonis

Turrigerum latè conspicienda caput, Tu nimium felix intra tua mænia claudis

75 Quicquid formosi pendulus orbis habet.

Non

Non tibi tot cælo scintillant aftra sereno

Endymioneæ turba ministra deæ, Quot tibi confpicuæ formáque auróque puellæ

Per medias radiant turba videnda vias. 80 Creditur huc geminis venisse invecta columbis

Alma pharetrigero milite cincta Venus, Huic Cnidon, et riguas Simoentis flumine valles,

Huic Paphon, et roseam post habitura Cypron. Aft ego, dum pueri sinit idulgentia cæci,

85 Monia quàm subitò linquere faufta paro; Et vitare procul malefidæ infamia Circes

Atria, divini Molyos usus ope.
Stat quoque juncosas Cami remeare paludes,

Atque iterum raucæ murmur adire Scholæ. go Interea fidi parvum cape munus amici,

Paucaque in alternos verba coacta modos.

ELEGIA SECUNDA, Anno Ætatis 17.

In obitum Præconis Academici Cantabrigiensis.

Te qui confpicuus baculo fulgente folebas

Palladium toties ore ciere gregem, Ultima præconum præconem te quoque

sæva Mors rapit, officio nec favet ipsa suo. Candidiora licet fuerint tibi tempora plumis 5

Sub quibus accipimus delituisse Jovem,
O dignus tamen Hæmonio juvenescere succo,
Dignus in AEsonios vivere posle dies,

10

20

Dignus quem Stygiis medicâ revocaret ab undis

Arte Coronides, fæpe rogante dea. Tu si jussus eras acies accire togatas,

Et celer à Phæbo nuntius ire tuo, Talis in Iliacâ ftabat Gyllenius aula

Alipes, æthereâ missus ab arce Patris.
Talis et Eurybates ante ora furentis Achillei 15

Rettulit Atridæ jussa severa ducis.
Magna sepulchrorum regina, satelles Averni

Sæva nimis Musis, Palladi sæva nimis,
Quin illos rapias qui pondus inutile terræ,

Turba quidem est telis ista petenda tuis. Vestibus hunc igitur pullis Academia luge,

Et madeant lachrymis nigra feretra tuis. Fundat et ipsa modos querebunda Elegëia tristes,

Personet et totis nænia mæsta fcholis.
ELEGIA TERTIA, Anno Ætatis 17.

In obitum + Præsulis Wintoniensis.
æftus eram, et tacitus nullo comitante sedebam,

Hærebantque animo tristia plura meo, Protinus en subiit funeftæ cladis imago

Fecit in Angliaco quam Libitina solo; 4 Dum procerum ingressa est splendentes marmore

Dira sepulchrali mors metuenda face; (turres Pulsavitque auro gravidos et jaspide muros, Nec metuit satrapum fternere falce greges.

Tunc + Lancelot Andrews, who died Sept. 21. 1626.

[ocr errors]

10

20

Tunc memini clarique ducis, fratrisque verendi

Intempestivis ossa cremata rogis : Et memini Heroum quos vidit ad æthera raptos,

Flevit et amissos Belgia tota duces. At te præcipuè luxi dignissime Præsul,

Wintoniæque olim gloria magna tuæ; Delicui fletu, et tristi fic ore querebar, ·

15 Mors fera Tartareo diva secunda Jovi, Nonne satis quod sylva tuas persentiat iras,

Et quod in herbofos jus tibi detur agros, Quodque afflata tuo marcescant lilia tabo,

Et crocus, et pulchræ Cypridi sacra rosa,
Nec finis ut semper Auvio contermina quercus

Miretur lapsus prætereuntis aquæ ?
Et tibi succumbit liquido quæ plurima cælo

Evehitur pennis quamlibet augur avis, ,
Et

quæ mille nigris errant animalia sylvis, 25

Et quod alunt mutum Proteos antra pecus. Invida, tanti tibi cum sit concessa potestas;

Quid juvat humanâ tingere cæde manus? Nobileque in pectus certas acuisse sagittas,

Semideamque animam sede fugâsse suâ ? Talia dum lacrymans alto sub pectore volvo,

Roscidus occiduis Hesperus exit aquis, Et Tartesliaco fubmerserat æquore currum

Phæbus, ab eöo littore menfus iter. Nec mora, membra cavo posui resovenda cubili, 35 Condiderant oculos noxque soporque meos :

Cum

30

[ocr errors]

Cum mihi visus eram lato spatiarier agro,

Heu nequit ingenium visa referre meum.
Illic puniceâ radiabant omnia luce,
Ut matutino cum juga sole rubent.

40 Ac veluti cum pandit opes Thaumantia proles,

Vestitu nituit multicolore solum.
Non dea tam variis ornavit floribus hortos

Alcinoi, Zephyro Chloris amata levi.
Flumina vernantes lambunt argentea campos, 45

Ditior Hesperio flavet arena Tago.
Serpit odoriferas per opes levis aura Favoni,

Aura sub innumeris humida nata rofis,
Talis in extremis terræ Gangetidis oris
Luciferi regis fingitur esse domus.

50 Ipse racimiferis dum densas vitibus umbras

Et pellucentes miror ubique locos, Ecce mihi subito Præsul Wintonius astat,

Sidereum nitido fulsit in ore jubar; Vestis ad auratos defluxit candida talos,

55 Infula divinum cinxerat alba caput. Dumque senex tali incedit venerandus amictu,

Intremuit læto florea terra sono.
Agmina gemmatis plaudunt cælestia pennis,
Pura triumphali personat æthra tuba.

60 Quisque novum amplexu comitem cantuque salutat,

Hosque aliquis placido misit ab ore sonos; Nate veni, et patrii felix cape gaudia regni, Semper ab hinc duro, nate, labore vaca. Tt

Dixit,

« ПредишнаНапред »