Графични страници
PDF файл
ePub

Antrum horrens, scopulofum, atrum feralibus um.

bris ;
Diffugiunt fontes, & retrò lumina vortunt,
Hos pugiles Romæ per fæcula longa fideles
Evocat antistes Babylonius, atque ita fatur.
Finibus occiduis circumfusum incolit zquor
Gens exofa mihi, prudens natura negavit
Indignam penitùs nostro conjungere mundo;
Illuc, fic jubeo, celeri contendite gressu,
Tartarioque leves difflentur pulvere in auras
Et Rex & pariter Satrapæ, scelerata propago,
Et quotquot fidei caluere cupidine veræ:
Confilii socios adhibete, operisque ministros.
Finierat, rigidi cupidè paruere gemelli.

Interea longo flectens curvamine cælos
Despicit æthereâ dominus qui fulgurat arce,
Vanaque perverfæ ridet conamina turbæ,
Atque sui causam populi vult ipfe tueri.

Efe ferunt spatium, quà dittat ab Aside terra Fertilis Europe, & fpectat Mareotidas undas; Hîc turris pofita eft Titanidos ardua Famæ Æra, lata, sonans, rutilis vicinior astris Quàm superimpositum vel Athos vel Pelion Ofiæ. Mille fores aditusque patent, totidemque feneftræ, Amplaque per tenues translucent atria muros : Excitat hîc varios plebs agglomerata susurros; Qualiter inftrepitant circum mul&tralia bombis Agmina mufcarum, aut texto per ovilia junco, Dum Canis aftivum cæli petit ardua culmen. Ipsa quidem fummâ sedet ultrix matris in arce, Auribus innumeris cinctum caput eminet olli,

Ques

Queis fonitum exiguum trahit, atque leviffima captat
Murmura, ab extremis patuli confinibus orbis.
Nec tot Ariftoride servator inique juvencæ,
Ilidos, immiti volvebas lumina vultu,
Lumina non unquam tacito nutantia fomno,
Lumina subjectas latè fpectantia terras,
Istis illa folet loca luce carentia fæpe
Perluftrare, etiam radianti impervia foli;
Millenisque loquax auditaque visaque linguis
Cuilibet effundit temeraria, veraque mendax
Nunc minuit, modò confi&tis fermonibus auget.
Sed tamen à noftro meruisti carmine laudes,
Fama, bonum quo non aliud veracius ullum,
Nobis digna cani, nec te memorâlle pigebit
Carmine tam longo; servati scilicet Angli,
Officiis vaga diva tuis, tibi reddimus æqua.
Te Deus, æternos motu qui temperat ignes,
Fulmine præmiffo alloquitur, terrâque tremente:
Fama, files? an te latet impia Papistarum
Conjurata cohors in meque meosque Britannos,
Et nova sceptrigero cædes meditata Jacobo?
Nec plura; illa ftatim sensit mandata Tonantis,
Et, fatis antè fugax, stridentes induit alas,
Induit & variis exilia corpora plumis;
Dextra tubam gertat Temesæo ex ære fonoram.
Nec mora, jam pennis cedentes remigat auras,
Atque parum est cursu celeres prævertere nubes ;
Jam ventos, jam folis equos post terga reliquit:
Et primò Angliacas solito de more per urbes
Ambiguas voces incertaque murmura spargit,
Mox arguta dolos, & deteftabile vulgat
Proditionis opus, nec non facta horrida diétu,

Authoresque

Authoresque addit sceleris, nec garrula cæcis
Insidiis loca structa filet; ftupuere relatis,
Et pariter juvenes, pariter tremuere puellæ,
Effoetique senes pariter, tantæque ruinæ
Sensus ad ætatem subitò penetraverat omnem.
Attamen interea populi miserescit ab alto
Æthereus pater, & crudelibus obftitit ausis
Papicolûm; capti penas raptantur ad acres :
At pia thura Deo, & grati solvuntur honores;
Compita læta focis genialibus omnia fumant;
Turbà choros juvenilis agit: Quintoque Novembris
Nulla dies toto occurrit celebratior anno.

Anno ætatis 17. In obitum Præfulis

Elienfis.
Dhuc madentes rore squalebant genæ,
A

Et ficca nondum lumina
Adhuc liquentis imbre turgebant falis

Quem nuper effudi pius,
Dum mosta charo jufta persolvi rogo

Wintoniensis præfulis.
Cùm centilinguis Fama (proh! semper mali

Cladisque vera nuncia)
Spargit per urbes divitis Britanniæ,

Populosque Neptuno fatos,
Ceffiffe morti, & ferreis fororibus

Te, generis humani decus,
Qui rex sacrcrum illâ fuifti in insula
Quæ nomen Anguillæ tenet,

Tunc

Tunc inquietum pectus irâ protinus

Ebulliebat fervida,
Tumulis potentem fæpe devovens deam:

Nec vota Naso in Ibida
Concepit alto diriora pectore,

Graiusque vates parciùs
Turpem Lycambis execratus eft dolum,

Sponfamque Neobulen suam.
At ecce! diras ipfe dum fundo graves,

Et imprecor neci necem,
Audiffe tales videor attonitus fonos

Leni, sub aurâ, flamine;
Cæcos furores pone, pone vitream

Bilemque & irritas minas;
Quid temerè violas non nocenda numina,

Subitoque ad iras percita ?
Non eft, ut arbitraris elusus miser,

Mors atra Noctis filia,
Erebóve patre creta, live Erinnye,

Vastove nata sub Chao:
Aft illa, coelo missa ftellato, Dei

Messes ubique colligit:
Animasque mole carneâ reconditas

In lucem & auras evocat :
Ut cum fugaces excitant Horæ dien

Themidos Jovisque filiæ ;
Et sempiterni ducit ad vultus patris;

At jufta raptat impios
Sub regna furvi luctuosa tartari,

Sedesque bterraneas.
Hanc ut vocantem lætus audivi, citò
Foedum reliqui carcerem,

R 2

Volatilefque

Volatilesque fauftus inter milites

Ad astra sublimis feror :
Vates ut olim raptus ad ccelum fenex

Auriga currûs ignei,
Non me Boötis terruere lucidi

Sarraca tarda frigore, aut
Formidolofi Scorpionis brachia ;

Non ensis, Orion, tuus.
Prætervolavi fulgidi Colis globum,

Longéque sub pedibus deam
Vidi triformem, dum coërcebat fuos

Frænis dracones aureis ;
Erraticorum fyderum per ordines,

Per lacteas vehor plagas,
Velocitatem fæpe miratus novam,

Donec nitentes ad fores
Ventum eft Olympi, & regiam Crystallinam, &

Stratum (maragdis Atrium.
Sed hîc tacebo; nam quis effari queat

Oriundus humano patre
Amoenitates illius loci? mihi

Sat eft in æternum frui.

Naturam non pati fenium.

H

E V quàm perpetuis erroribus acta fatiscit
Avia mens hominum, tenebrisque immersa

profundis
Oedipodioniam volvit sub pectore noctem,
Quæ vefana fuis metiri facta deorum

Audet,

« ПредишнаНапред »