Графични страници
PDF файл
ePub

racem :

Ah! miser ille tuo quantò feliciùs ævo

Hactenüs illa ferax, sed longo debilis ævo, Perditus, et propter te, Leonora, foret! Mota solo assueto, protinus aret iners. Et te Pieria sensisset voce canentem

Quod tandem ut patuit domino, spe lusus inani, Aurea maternæ fila movere lyræ !

Damnavit celeres in sua damna manus; Quamvis Dircæo torsisset lumina Pentheo Atque ait, “ Heu quanto satius fuit illa coloni, Sævior, aut totus desipuisset iners,

Parva licèt, grato dona tulisse animo ! Tu tamen errantes cæcâ vertigine sensus

Possem ego avaritiam frænare, gulámque voVoce eadem poteras composuisse tuå ; Et poteras, ægro spirans sub corde, quietem Nunc periere mihi et fætus, et ipse parens.' Flexanimo cantu restituisse sibi.

XIII. Ad CHRISTINAM SUECORUM VIII. Ad eandem.

REGINAM, nomine CROMWELLI. CREDULA quid liquidam Sirena, Neapoli, jactas, Claráque Parthenopes fana Achelöiados;

BelliPOTENS virgo, septem regina trionum, Littoreámque tuâ defunctam Naiada ripâ, Christina, Arctoi lucida stella poli! Corpora Chalcidico sacra dedisse rogo?

Cernis, quas merui durâ sub casside, rugas, Ma quidèm vivitque, et amenâ 'Tibridis unda Ut'que senext armis impiger, ora tero: Mutavit rauci murmura Pausilipi.

Invia fatorum dum per vestigia nitor, Mic, Romulidum studiis ornata secundis,

Exequor et populi fortia jussa manu. Atque homines cantu detinet atque deos.

t tibi submittit frontem reverentior umbra:

Nec sunt hi vultus regibus usque truces.
IX. In SALMASII HUNDREDAM.
Quis expedivit Salmasio suam Hundredam,
Picámque docuit verba nostra conari ?
Magister artis venter, et Jacobæi

SILVARUM
Centum, exulantis viscera marsupii regis.

LIBER. .
Quod si dolosi spes refulserit nummi,
Ipse, Antichristi qui modd primatum Papæ
Minatus uno est dissipare sufflatu,
Cantabit ultrd Cardinalitium melos.

PSALM CXIV.
X. In SALMASIUM.

ΙΣραήλ δτε παιδές, ότ' αγλαά φύλ Ιακώβ.
GAUDETE scombri, et quicquid est piscium salo,

Αιγύπλιον λίπε δήμoν, απεχθέα, βαρβαρόφωνον,

Δή τότε μένον έην όσιον γένος ύλες Ιάδα: Qui frigidâ hyeme incolitis algentes freta!

'Εν δε Θεός λαοϊσι μέγα κρείων βασίλευεν. Vestrûm misertus ille Salmasius, Eques

Είδε, και εντροπάδην φύγαδ' ερρώησε θάλασσα Bonus, amicire nuditatem cogitat;

Κύματι ελυμένη δοθίω, όδ' άρ' έξυφελίχθη Chartæque largus apparat papyrinos

Ιρος Ιορδάνης ποτί άργυροειδία πηγήν. Vobis cucullos, præferentes Claudii

'Εκ δ' όρια σπαρθμοίσιν άπειρέσια κλονέοντο, Insignia, noménque et decus, Salmasii :

“Ως κριοί σφριγόωντε; Ούτραφερω έν άλωή. Gestetis ut per omne cetarium forum

Βαιότεραι δ' άμα σασαι ανασκίρτησαν έρίπναι, Equitis clientes, scrinjis mungentium

Οία σαραι σύριγξι φίλη υπό μητέρι άρνες. Cubito virorum, et capsulis, gratissimos.

Τίπλε σύγ, αινα θάλασσα, σέλως φύγαδερρώησες XI. In MORUM,

Κύματι ειλυμένη ροβίω; τί δ' άρ' έξυφελίχθης

Ιρος Ιορδάνη ποτί άργυροειδέα πηγήν;
Galli ex concubitu gravidam te, Pontia, Mori, Τίπί', όρια, σκαρθμοίσιν άπειρίσια κλονέεσθε,
Quis benè moratam, morigerámque, neget? “Ως κριοι σφριγόωντες ευτραφερω εναλωή;

Βαιοτέραι, τι δ' άρ' υμμές ανασκιρτήσατ', ερίπτει, XII. Apologus de Rustico et Hero. “Οία σαραι σύριγΓί φίλη υπό μητέρι άρνες και Rnsticus ex malo sapidissima poma quotannis

Σείεο, γαία, τρέασα Θεόν μεγαλ' εκτυπέοντα, Legit, et urbano lecta dedit domino:

Γαία, Θεόν τρείασ' ύπατον σέβας Ισσακίδαο, Hinc, incredibili fructûs dulcedine captus,

“ος τες εκ σπιλάδων ποταμός χέε μορμύροντες, Malum ipsam in proprias transtulit

areolas.

Κρήνηντ' αεναών σίτρης από δακρυοέσσης. Salmasius is here ridiculed by Milton for Philosophus ad regem quendam, qui eum ignolum et attempting, not very happily indeed, to turn into insontem inter reus fortè captum inscius damna. Latin some of our forensic phrases, as the Coun- verat, thyéni Jasato sopsvájusvc, hæc subito ty-Court, Hundred, &c. “ Iam Anglicismis

misit, tuis magnoperè delectamur; Countie Court, The Turn, Hundreda; mirâ nempè docilitate

'Ω άνα, εί ολέσης με τον έννομον, έδέ τιν' ανδρών centenos Iacobeos tuos Anglice namerare didi- Δεινόν όλως δράσαντα, σοφώτατον ίσθι κάρηνος Cisti.». Defens. cap. viii.

Ρηϊδιως αφέλoιο, το δ' ύσερον αύθι νοήσεις, 3 From Milton's Defensio Secunda, and his | Μαξιδίως δ' άρ' έπειτα τεόν προς θυμόν οδυρή, Responsio to Morus’s Supplement. This dis- Toιόνδ' εκ πόλιος περιώνυμον αλκαρ ολέσσας. tich was occasioned by a report, that Morus had debauched a favourite waiting maid of the wife

In Effigiei Fjus Sculptorem. of Salmasius, Milton's antagonist. See Burman's 'Αμαθεΐ γεγράφθαι χειρί τήνδε μέν εικόνα Syllog. Epist. iii. 307.

Φαίης τάχ' άν, πρός είδος αυτοφυές βλέπω.

Τον δ' εκτυπωτών έκ επιγνόντες, φίλοι,

Pacificúsque novo, felix divésque, sedebat Γελάτι φαύλα δυσμίμημα ζωγράφο. .

In solio, occultique doli securus et hostis:

Cùm ferus ignifluo regnans Acheronte tyrannus, In obitum Procancellarii, medici'.

Eumenidum pater, æthereo vagus exul Olymps,

Fortè per immensum terrarum erraverat orbem, Anno Ætatis 17.

Dinumerans sceleris socios, vernásque fideles,

Participes regni post funera mæsta futuros: PARERE Fati discite legibus,

Hic tempestates medio ciet aëre diras, Manúsque Parcæ jam date supplices,

Illic unanimes odium struit inter amicos, Qui pendulum telluris orbem

Armat et invictas in mutua viscera gentes; läpeti colitis nepotes.

Regnáque oliviferâ vertit forentia pace: Vos si relicto mors vaga Tænaro

Et quoscunque videt puræ virtutis amantes, Semel vocârit flebilis, heu! moræ

Hos cupit adjicere imperio, fraudúmque na. Tentantur incassùm, dolique ;

gister Per tenebras Stygis ire certum est.

Tentat inaccessum sceleri corrumpere pectus; Si destinatam pellere dextera

Insidiásque locat tacitas, cassésque latentes Mortem valeret, non ferus Hercules,

Tendit, ut incautos rapiat; ceu Caspia tigris Nessi venenatus cruore,

Insequitur trepidam deserta per avia prædam. Æmatbiâ jacuisset Oetà.

Nocte sub illoni, et somno nictantibus astris: Nec fraude turpe Palladis invidæ

Talibus infestat popalos Summanns et urbes, Vidisset occisum llion Hectora, aut

Cinctus cæruleæ fumanti turbine flammæ. Quem larva Pelidis peremit

Jámque fuentisonis albentia rupibus arva Ense Locro, Jove lacrymante.

Apparent, et terra Deo dilecta marino, Si triste fatum verba Hecatëia

Cui nomen dederat quondam Neptunia proles; Fugare possint, Telegoni parens

Amphitryoniaden qui non dubitavit atrocem, Vixisset infamis, potentique

Æquore tranato, furiali poscere bello, Ægiali soror usa virgå.

Ante expugnatæ crudelia sæcula Troja. Numénque trinum fallere si queant

At simul banc, opibúsque et festá pace bea Artes medentûm, ignotáque gramina,

tam, Non gnarus herbarum Macbaon

Aspicit, et tpingues donis Cerealibus agros, Eurypyli cecidisset hasta :

Quódque magis doluit, venerantem numina reri Læsisset et nec te, Philyreie,

Sancta Dei populum, tandom suspiria rupit Sagitta Echidnæ perlita sanguine;

Tartareos ignes et luridum olentia sulphur; Nec tela te fulménque avitum,

Qualia Trinacriâ trux ab Jove clausus in Ætpâ Cæse pner genitricis alvo.

Emat tabilico monstrosus ob ore Tipheus. Tuque, 0 alumno major Apolline,

Ignescunt oculi, stridétque adamantinus ordo Gentis togatæ cui regimen datum,

Dentis, ut armorum fragor, iciáque cuspide Frondosa quem nunc Cirrha luget,

cuspis. Et inediis Helicon in undis,

“ Atque pererrato solum hoc lacrymabile mundo Jam præfuisses Palladio gregi

Inveni,” dixit; “gens hæc mibi sola rebellis, Lætus, superstes; ncc sive gloria;

Contemtrixque jugi, nostrâque potentior arte. Nec puppe lustrâsses Charontis

Illa tamen, inea si quicquam tentamina possunt, Horribiles barathri recessus.

Von feret hoc impunè diu, non ibit inuita.” At fila rupit Persephone tua,

Hactenus; et piceis liquido natat aëre pennis: Irata, cùm te viderit arribus,

Quà volat, adversi præcursant agmine venti, Succoque pollenti, tot atis

Densantur pubes, et crebra tonitrua fulgent. Faucibus eripuisse mortis.

Jamque pruinosas velox superarerat Alpes, Colende Præses, membra, precor, tua

Et tenet Ausoniæ fines; à parte sinistra Molli quiescant cespite, et ex tuo

Nimbifer Appenninus erat, priscique Sanini, Crescant rosæ caliha que busto,

Dextra veneficiis infamis Hetruria, nec non Purpureoque hyacinthus ore.

Te furtiva, Tibris, Thetidi videt oscula dantem; Sit mite de te judiciuun Æaci,

Hinc Mavortigenæ consistit in arce Quiridi. Subrideátque Alnæa Proserpina ;

Reddiilerant dubiam jam sera crepuscula lucem, Intérque felices perennis

Cùm circuingreditur iotain Tricoronifer urbem, Elysio spatiere campo.

Panificósque dcos portal, scapulisque viroruin

Evehitur; præeunt subuisso poplite reges, In Quintum Novembris.

Et mendicantûm series longissima fratrum; Anno Ætatis 17.

Cereáque in manibus gestant funalia cæci,

Cimineriis nati in tenebris, vitámque trahentes: Jam pius extremâ veniens läcobus ab arcto

Templa dein multis subeunt lucentia tædis, Teucrigenas populos, latéque patentia regaa Albionum, tenuit ; jámque inviolabile fædus

(Vesper erat sacer iste Petro) fremitusque ca

nentům Scepira Caledoniis conjunxerat Anglica Scotis:

Sæpe tholos implet vacuos, et inane locorum.

Qualitèr exululat Bromius, Broiniique caterra, s This ode, is on the death of doctor John Orgia cantantes in Echionio Aracyntho, Goslyn, master of Caius College, and king's pro Dum tremit attonitus vitreis Asopus in undis, fessor of medicine at Cambridge; who died Et procul ipse cavâ responsat rupe Cithæron. while a second time vice chancellor of that uni- His igitur tandem solenni more peractis, versity, in October, 1626.

Nox senis amplexus Erebi tacitura reliquit,

Præcipítésque impellit equos stimulante Angel Dixit; et, adscitos ponens malefidus amictus, Captum oculis Typhlopta, Melanchætémque fe- Fugit ad infanlam, regnum illætabile, Lethen. rocem,

Jam rosea Eoas pandens Tithonia portas Atque Acherontæo prognatam patre Siopen Vestit inauratas redeunti lumine terras; Torpidam, et birsutis horrentem Phrica capillis. Mestáque, adhuc nigri deplorans funera nati, Interea regum domitor, Phlegetontius bæres, Irrigat ambrosiis montana cacumina gittis : Ingreditor thalamos, neque enim secretus adulter Cùm somnus pepulit stellatæ janitor aulx, Producit steriles molli sine pellice noctes ; Nocturnos visns et somnia grata revolvens. At vix compositos somnus claudebat ocellos, Est locus æternâ septus caligine noctis, Cùm niger umbrarum dominus, rectórque si- Vasta ruinosi quondam fundamina tecti, lentùm,

Nunc torvi spelunca Phoni, Prodotæque bilinPrædatórque hominum, falsâ sub imagine tectus

guis, Astitit; assumptis micuerunt tempora canis, Effera quos uno peperit Discordia partu. Barba sinus promissa tegit, cineracea longo Hie inter cæmenta jacent, præroptáque saxa, Syrmate verrit humum vestis, pendétque cu- Ossa inhumata virûrn, et trajecta cadavera ferro; cullus

Hic Dolus intortis semper sedet ater ocellis, Vertice de raso; et, ne quicquam desit ad artes, Jurgiáque, et stimulis arinata Calumnia fauces, Cannabeo lumbos constrinxit fune salaces, Et Furor, atque viæ moriendi mille videntur, Tarda fenestratis figens vestigia calceis.

Et Timor, exanguisque locum circumvolat HorTalis, utì fama est, vastâ Franciscus eremo Perpetuoque leves per mnta silentia Manes (ror; Tetra vagabatur solus per lustra ferarum, Exululant, tellus et sanguine conscia stagnat, Silvestrique tulit genti pia verba salutis

Ipsi etiam pavidi latitant penetralibus antri Impius, atque lupos domuit, Libycósque leones. Et Phonos, et Prodotes; nullóque sequente per Subdolus at tali Serpens velatus amictu

antrum,

(nimbris, Solvit in has fallax ora execrantia voces;

Antrum horrens, scopulosum, atrum feralibus “ Dormis, nate ? Etiamne tuoş sopor opprimit Diffugiunt sontes, et retrò lumina vortunt: artus?

Hos pugiles Romæ per stcula longa fideles Immemor, O, fidei, pecorúmque oblite tuorum! Evocat antistes Babylonius, atque ita fatur. Dum cathedram, venerande, tuam, diademáque

“ Finibus occiduis circumfusum incolit æquor triplex,

Gens exosa mihi; prudens Natura negavit Ridet Hyperboreo gens barbara nata sub axe; Indignam penitùs nostro conjungere mundo: Dúmque pharetrati spernunt tua jura Britanni: Illuc, sic jubeo, celeri contendite gressu, Surge, age; surge, piger, Latius quem Cæsar Tartareoque leves diflentur pulvere in auras adorat,

Et rex et pariter satrapæ, scelerata propago : Cui reserata patet convexi janua cæli,

Et, quotquot fidei caluere cupidine rere, Turgentes animos, et fastus frange procaces, Consilii socios adhibete, operisque ministros." Sacrilegique sciant, tua quid maledictio possit, Finierat; rigidi cupide paruere gemelli. Et quid Apostolicæ possit custodia clavis;

Interea longo flectens curvamine cæ!os Et memor Hesperiæ disjectam ulciscere classem, Despicit æthereå Dominus qui fulgurat arc Mersáque Iberorum lato vexilla profundo, Vanáque perverse ridet conam na turbæ ; Sanctorumque cruci tot corpora tixa probrosx, Atque sui causam populi volet ipse tueri. Thermodoontëâ nuper regnante puellâ.

Esse ferunt spatium, quà distat ab Asicle serrå At tu si tenero mavis torpescere lecto,

Fertilis Europe, et spectat Marcotidas ondas; Crescentesque negas hosti contundere rires; Hic turris posita est Titanidos ardua Fame, Tyrrhenum implebit numeroso milite pontum, Ærea, lata, sonans, rutilis vicinior astris Signáque Aventino ponet fulgentia colle:

Quam superimposituni vel Athos vel Peli na Relliquias veterum frauget, flammisque cre

Ossæ.

(nestræ mabit;

Mille fores aditusque patent, totidemque feSacráque calcabit pedibus tua colla profanis, Ampláque per tennes translucent atria muros: Cujus gaudebant soleis dare basia regés

Excitat hîc varios plebs agglomerata susurros; Nec tamen bunc bellis et aperto Marte lacesses; | Qualitr instrepitant cireum mnletralia bombis Irritus ille labor: tu callidus utere fraude: Agmina muscarnm, aut texto per ovilia junco, Quælibet hæreticis disponere retia fas est. Dum Canis æstivuru cæli perit ardua culmen. Jamque ad consilium extremis rex magnus ab oris Ipsa quidem summâ sedet ultrix matris in arce; Patricios vocat, et procerum de stirpe creatos, Auribus innumeris cinc'um caput eminei olli, Grandærósque patres, trabeâ canisque verendos; | Queis sonitum exiguum trabit, atque levissima Hos tu membratim poteris conspergere in auris,

captat Atque dare in cineres, nitrati pulveris igne Murmura, ab extremis patuli conGnibus orbis. Ædibus injecto, quà convenere, sub imis. Nec lot, Aristoride, servator inique juvencæ Protinùs ipse igitur, quoscunque habet Anglia Isidos, immiti volvebas lumina vultu, fidos,

Lumina non unquam tacito nutantia somno, Propositi, factique, mone: quisquamne tuorum Lunina subjectas latè spectantia terras. Audebit summi non jussa facessere Papæ?

Istis illa solet loca luce carentia sæpe Perculsósque metu subito, casúque stupentes,

Perlustrare, etiam radianti impervia soli: Invadat vel Gallus atrox, vel scevus Iberos. Millenisque loqnax auditáque visáque linguis Sæcula sicillic tandem Mariana redibunt, Cuilibet effundit temerara; veráque mendar Túque in belligeros iterum dominaberis Anglos. Nunc ininuit, modò confictis sermonibus auget. Et, nequid timeas, divos diväsque secundas Sed tamen à nostro meruisti carmine laudes, Accipe, quotquc tuis celebrantur numina fastis.” Fama, bonum quo non aliud veracius ullum,

[ocr errors]

Nobis digna cani, nec te mcmorâsse pigebit Quid temerè violas non nocenda numind,
Carmine tam longo; servati scilicèt Angli

Subitòque ad iras percita ?
Officiis, vaga diva, tuis, tibi reddimus æqua. Non est, ut arbitraris elusus miser,
Te Deus, æternos motu qui temperat ignes, Mors atra Noctis filia,
Fulmine præmisso alloquitur, terrâque tremente: Erebóve patre creta, sive Erinnge,
“ Fama siles? An te latet impia Papistarum Vastove nata sub Chao :
Conjurata cohors in méque meosque Britannos, Ast illa, cælo missa stellato, Dei
Et nova sceptrigero cædes meditata läcobo ?” Messes ubique colligit;

Nec plura; illa statim sensit mandata Tonantis, Animásque mole carneâ reconditas
Et, satis ante fugax, stridentes induit alas,

In lucem et auras evocat:
Induit et variis exilia corpora plumis;

Ut cùm fugaces excitant Horæ diem,
Dextra tubam gestat Temesæo ex ære sonoram. Themidos Jovisque filiæ ;
Nec mora, jam pennis cedentes remigat auras, Et sempiterni ducit ad vultus Patris :
Atque parum est cursu celeres prævertere nubes: At justa raptat impios
Jam ventos, jam solis equos, post terga reliquit: Sub regna furvi luctuosa Tartari,
Et primò Angliacas, solito de more, per urbes Sedésque subterraneas.”
Ambiguas voces, incertáque murmura, spargit: Hanc ut vocantem lætus audivi, citò
Mox arguta dolos, et detestabile vulgat

Fædum reliqui carcerem,
Proditionis opus, nec non facta horrida dictu, Volatilésque faustus inter milites
Authorésque addit sceleris, nec garrula cæcis Ad astra sublimis feror :
Insidiis loca structa silet ; stupuere relatis Vates ut olim raptus ad ccelum senex,
Et paritèr juvenes, pariter tremuere puellæ, Auriga currûs ignei.
Effoetique senes paritèr; tantæque ruinæ Non me Boötis terruere lucidi
Sensus ad ætatem subito penetraverat omnem. Sarraca tarda frigore, aut

Attamen interea populi miserescit ab alto Formidolosi Scorpionis brachia ;
Æthereus Pater, et crudelibus obstitit ausis

Non ensis, Orion, tuus.
Papicolûm; capti pænas raptantur ad acres : Prætervolavi fulgidi solis globum,
At pia thura Deo, et grati solvuntur honores; Longèque sub pedibus deam
Compita læta focis genialibus omnia fumant; Vidi triformem, dum coërcebat suos
Turba choros juvenilis agit: Quintóque No- Frænis dracones aureis.
vembris

Erraticorum siderum per ordines,
Nulla dies toto occurrit celebrator anno.

Per lacteas vehor plagas,

Velocitatem sæpe miratus novam ;
In obitum Præsullis Eliensis?.

Donec nitentes ad fores

Ventum est Olympi, et regiam crystallinam, et Anno Ætatis 17.,

Stratum smaragdis atrium. ADHUC madentes rore squalebant genæ,

Sed hic tacebo ; nam quis effari queat,

Oriundus humano patre, Et sicca nondum lumina

Amenitates illius loci ? Mihi
Adhuc liquentis imbre turgebant salis,

Sat est in æternum frui.
Quem nuper effudi pius,
Dum mæsta charo justa persolvi rogo

Naturam non pati senium).
Wintoniensis Præsulis.
Cùm centilinguis Fama, proh! semper mali

Heu, quàm perpetuis erroribus acta fatiscit
Cladisque vera nuntia,

Avia mens hominum, tenebrisque immersa pro

fundis Spargit per urbes divitis Britanniæ, Populósque Neptuno satos,

Oedipodioniam volvit sub peclore noctem ! Cessisse morti, et ferreis sororibus,

Quæ vesana suis metiri facta deorum Te, generis humani decus,

Andet, et incisas leges adamante perenni Qui rex sacrorum illâ fuisti in insula

Assimilare suis, nullóque solubile sæclo Quæ nomen Anguillæ tenet.

Consilium fati perituris alligat horis ! Tunc inquietum pectus irâ protinus

Ergóne marcescet sulcantibus obsita rugis Ebulliebat fervida,

Naturæ facies, et rerum publica mater Tumulis potentem sæpe devovens dcam : Omniparum contracta uterum sterilescet ab ævo! Nec vota Naso in Ibida

Et, se fassa senem, malè certis passibus ibit Concepit alto diriora pectore;

Sidereum tremebunda caput ? Num tetra vetustas, Graiúsque vates parciùs

Annorúmque æterna fames, squalórque, situsTurpem Lycambis execratus est dolum,

que, Sponsámque Neobulen suam.

Sidera vexabunt ? An et insatiabile Tempus At ecce! diras ipse dum fundo graves,

Esuriet Cælum, rapiétque in viscera patrem? Et imprccor neci necem,

Heu, potuitne suas imprudens Jupiter arces Audisse tales videor attonitus souos

Hoc contra munisse nesas, et Temporis isto Leni, sub aura, flamine : “ Cæcos furores pone ; pone vitream

3 This was an academical exercise, written in Bilémque, et irritas minas :

1628, to oblige one of the fellows of Christ's Col

lege, who having laid aside the levities of poetry 'Nicholas Felton, bishop of Ely, died Octob. for the gravity and solidity of prose, imposed 5, 1626, not many days after bishop Andrews, the boyish task on Milton, now about nineteen before celebrated.

years old.

Exemisse malo, gyrosque dedisse perennes ? Haud ille Palladis gemellus innuban
Ergo erit ut quandoque sono dilapsa tremendo Interna proles insidet menti Jovis;
Convexi tabulata ruant, atque obvius ictu Sed quamlibèt natura sit communior,
Stridat uterque polus, superäqne ut Olympius Tamen seorsùs extat ad morem unius,
aula

Et, mira, certo stringitur spatio loci:
Decdat, horribilisque retectâ Gorgone Pallas; Seu sempiternus ille siderum comes
Qualis in Ægæam proles Junonia Lemnon Coeli pererrat ordines decemplicis,
Deturbata sacro cecidit de limine cæli?

Citimúmve terris incolit lunæ globum :
Tu quoque, Phæbe, tui casus imitabere nati; Sive, inter animas corpus adituras sedeus,
Præcipiti curu, subitâque ferere ruinâ

Obliviosas torpet ad Lethes aquas :
Pronus, et extinctâ fumabit lampade Nereus, Sive in remotå fortè terrarum plagå
Et dabit attonito feralia sibila ponto.

Incedit ingens hominis archetypus gigas, Tunc etiam aërei divulsis sedibus Hæmi

Et diis tremendus erigit celsum caput, Dissultabit apex, imóque allisa barathro Atlante major portitore siderum. Terrebunt Stygium dejecta Ceraunia Ditem, Non, cui profundum cæcitas lumen dedit, In superos quibus nsus erat, fraternáque bella, Dircæus augur vidit hunc alto sinu;

At Pater Omnipotens, fundatis fortiùs astris, Non hunc silente nocte Plëiones nepos
Consuluit rerum summæ, certóque peregit Vaturn sagaci præpes ostendit choro;
Pondere fatorum lances, atque ordine summo Non bunc sacerdos novit Assyrius, licèt
Singula perpetuum jussit servare tenorem. Longos vetusti commemoret atavos Nini,
Volvitur hinc lapsu mundi rota prima diurno; Priscúmque Belon, inclytumque Osiridem.
Raptat et ambitos sociâ vertigine cælos.

Non ille, trino gloriosus nomine,
Tardior haud solito Saturnus, et acer ut olim Ter magnus Hermes, ut sit arcani sciens,
Pulmineum rutilat cristatâ casside Mavors. Talem reliquit Isidis cultoribus.
Floridus æternum Phæbus juvenile coruscat, At tu, perenne ruris Academi decus,
Nec fovet effætas loca per declivia terras

(Hæc monstra si tu primus induxti scholis,) Devexo temone Deus ; sed,

semper amica

Jam jam poetas, urbis exules tuæ,
Luce potens, eadem currit per signa rotarum. Revocabis, ipse fabulator maximus;
Surgit odoratis paritèr formosus ab Indis,

Aụt institutor ipse migrabis foras.
Æthereum pecus albenti qui cogit Olympo,
Manè vocans, et serus agens in pascua cæli;

Ad Patrem.
Temporis et gemino dispertit regna colore.

Nunc mea Pierios cupiam per pectora fontes Fulget, obitque vices alterno Delia cornu, Cæruleumque ignem paribus complectitur ulnis. Irriguas torquere vias, totúmque per ora Nec variant elementa fidem, solitoque fragore

Volvere laxatum gemino de vertice rivum; Lurida perculsas jaculantur fulmina rupes.

Ut, tenues oblita sonos, audacibus alis Nec per inane furit leviori murmure Corus,

Surgat in officium venerandi Musa parentis. Stringit et armiferos æquali horrore Gelonos

Hoc utcunque tibi gratum, pater optime, carmen Trux Aquilo, spirátque hyemem, nimbósque ro

Exiguum meditatur opus; nec novimus ipsi lutat.

Aptiùs à nobis quæ possunt munera donis Ut'que solet, Siculi diverberat ima Pelori

Respondere tuis, quamvis nec maxima possint

[châ Rex maris, et raucâ circumstrepit æquora con

Respondere tuis, nedum ut par gratia donis Oceani Tubicen, nec vastå mole minorem

Esse queat, vacuis quæ redditur arida verbis.

Sed tamen hæc nostros ostendit pagina census, Ægzona ferunt dorso Balearica cete.

Et quod habemus opum chartâ numeravimus Sed neque, Terra, tibi sæcli vigor ille vetusti Priscus abest, servátque suum Narcissus odorem, Quæ mibi sant nullæ, qnisi quas dedit aurea Clio,

istâ, Et puer ille suum tenet, et puer ille, decorem,

Quas mihi semoto somni peperere sub antro, Phæbe, luúsque, et, Cypri, tuus ; nec ditior olim

Et nemoris laureta sacri Parnassides umbræ. Terra datum sceleri celavit montibus aurum

Nec tu vatis opus divinum Jespice carmen, Conscia, vel sub aquis gemmas. Sic denique in

Quo nihil æthereos ortus, et semina cæli, Ibit cunctarum series justissima rerum;

Nil magis humanam commendat origine mentem,

Sancta Promethëæ retinens vestigia flammæ. Donec flamma orbem populabitur ultima, latè

Carmen amant superi, tremebundáque Tartara Circumplexa polos, et vasti culmina cæli; Ingentique rogo flagrabit machina mundi.

Ima ciere valet, divósque ligare profundos, De Ideâ Platonicâ quemadmodum Aristoteles Et triplici duro Manes adamante coercet. intellexit.

Carmine sepositi retegunt arcana futuri

Phæbades, et tremulæ palientes ora Sibyllæ : Dicite, sacrorum præsides nemorum deæ ;

Carmina sacrificus sollennes pangit ad aras, Túque, 0 noveni perbeata numinis

Aurea seu sternit motantem cornua taurum ; Memoria mater, quæque in immenso procul

Seu cùm fata sagax fumantibus abdita fibris Antro recumbis, otiosa Æternitas,

Consulit, et tepidis Parcam scrutatur in extis. Monumenta servans, et ratas leges Jovis,

Nos etiam, patrium tunc cùm repetemus OlymCælique fastos, atque ephemeridas Deûm;

Æternæque inoræ stabunt immobilis ævi, (pum Quis ille primus, cujus ex imagine

Ibimus auratis per cæli templa coronis; Natura solers finxit humanum genus,

Dulcia suaviloquo sociantes carmina plectro, Æternus, incorruptus, æquævns polo,

Astra quibus, geminique poli convexa, sonabunt. Unúsque et universus, exemplar Dei?

Spiritus et rapidos qui circinat igneus orbes,

ærum

carmen

[ocr errors]
« ПредишнаНапред »